plezurigan viziton !

plezurigan viziton !

6.12.16

Tatuaĵo de l' semajno 49 - 2016.


de Emmanuel Peraud :
Ami, tio estas tuŝeti aliies haŭton, kaj tien demeti dezirojn el pli kaj plu. 

4.12.16

Specio draste endanĝerigita !

Ĉu jukas ? Nu... gratu !



Bedaŭrinde ni jam sciis pri la fragila situacio de la pandoj, okapioj kaj aliaj siberiaj tigroj. Sed (trioble ve !) nenio emas kompati tiun alian specion, kiu laŭdire estas ankaŭ draste endanĝerigita pro senarbigo, nu… pro la tutmonda senharigo : tio estas la ftiroj, alinomitaj publaŭsoj, t.e. bestetoj, kiuj (almenaŭ ĝis nelge) profitis iun ajn fikadtempan okazon por transpasi de unu pubhararo al la alia kaj (juke) ensetli niajn kalsonetojn.
Fakte, jam de kelkaj jaroj rimarkis la kuracistoj la iompostioman malaperon de tiu sangosuĉanto. Ekzemple, dum en 2003 proksimume unu triono de la aŭtralia loĝantaro gastigis (eĉ se kontraŭvole) ftiraron, de nun, nur ege malofte tio okazas.
Kio, diable, estas la kialo de tiu malapero ? La kaŭzo fakte samas por preskaŭ ĉiuj endanĝerigitaj specioj : la malapero de la medio !
Ĉar nuntempe ja eblas diri, ke la korpaj haroj tute ne plu laŭmodas. Laŭ diversaj studoj, 80% de la usonaj gestudentoj ne plu havas eĉ unu pubharon, kaj tri francaj junulinoj el kvar sin kreme senharigas. Krome tiu modo rapide disvatiĝas sur nia planedo.
Sen natura loĝmedio la ftiroj ŝajne malaperos, baldaŭ kaj definitive. Jen ekologia katastrofo laŭ kelkaj fakaj sciencistoj…
Tamen, mi ne kredas la situacion senespera. Ĉar ju pli malaperas la haroj surkorpaj, des pli (malbele) kreskas barboj sur la viraj vizaĝoj. Kaj ne nur ĉe olduloj kaj islmanoj !
Ĉu la ftiroj scipovos sukcese migradi supren, tiel iĝante la unua migranta specio pro klimatŝango ? Ni esperu ! Por ili. Ĝis la nova modoŝanĝo…