plezurigan viziton !

plezurigan viziton !

15.9.17

Knabego somera.




Knabego somera, knabego kampara,
Vian sunbrunigitan varman belon vi ofertas
Al la okuloj de soleca promenanto
Dum per rigardo arda vi penetris lian :
« Jen somero, tempo kiam vekiĝas ĉiuj deziroj,
Jen somero, kiam la knaboj sopiras al plezuroj
Tra agroj hordee blondaj, tra bonodoroj kampofloraj »

Sed la promenanto deturnis sian rigardon kaj rapidpaŝe foriris,
Li ne aŭdis la dolĉan muzikon de viaj okuloj :
Vi sevoplena certe allasus vin al la karesado
De el viaj revoj unta amoranto…
Ve, mi ne renkontis vin flanke de l’ sekretaj padoj
Kie ja volonte mi estus cedanta al tiu alvoko de l’amoro knaba.

Eraste de Saint-Amant, Poèmes garçonniers (Knabaj poemoj), 2016.
Elfrancigo fare de Ĵeromo kun la amika permeso de la aŭtoro.

Elsomera mensbildo 3


Fiereco : 
- mia mano knedis ion de vi, kion la suno eĉ apenaŭ karesis.

Rigardo.


Mirige !
Mia kaco ja aŭdas tion, kion via rigardo diras.

14.9.17

Parizo 2024 : kial mi ja prifajfas la Olimpikojn.




Prifajfas, kaj eĉ multe pli !...
         Laŭ preskaŭ ĉiuj amaskomunikiloj, la franca popolo ĝojegus (eĉ fierus !) pro la venontaj enparizaj Olimpikoj en 2024.  Mi ne ! Kaj mi tute ne kredas min sola.
Kial ?
         Unue ĉar la nunaj Olimpikoj fakte estas tutmonda spektaklego kaj montrofenestro, precipe valora por la grandaj firmaoj (Coca-Cola, Mc Donald, Visa, Bouygues…). Naŭze ! Sporto gravas nur poste…


         Due ĉar al mi tute ne plaĉas tian ŝovinisman naciismon, kies interna ideo estas montrado de sia supereco kaj gloro kompare kun la aliaj nacioj kaj popoloj. Vomige ! Des pli kiam, por tion atingi, oni grandskale uzas kontraŭleĝajn stimulilojn… Ĉu vere tio rilatas kun sporto ?


         Trie, ĉar profesiigi iun ajn sporton estas laŭ mi stultaĵego ! Ne plu povas temi pri sporto*, ekde kiam oni iste sportumas, sed nur pri spektaklo, samkiel siatempe faris la gladiatoroj.


         Kvare, ĉar tia fiaranĝo inter tiu mafia organizo kaj nacioj tute ne estas demokrata, malgraŭ ke granda parto de la buĝeto peze kostas al la ŝtatfinancoj.


         Niaepoke, rigardante la staton de nia planedo, ĉu ne eblus uzi niajn entuziasmon, komunajn fortojn kaj monrimedojn cele al multe pli altvaloraj projektoj ? Ĉu mono troveblus por Olimpikoj, sed neniel por hospitaloj, lernejoj, daŭripova kaj pornutra terkultivado ?


         Nu… Se vere temus pri sporto, ververa sporto, bela sporta idealo, kial ne subteni la lokajn klubetojn, kiuj tiom bezonas, ebligante sanigan kaj plezurigan sportumadon por knabinoj kaj knaboj, junuloj kaj majunuloj, handikapuloj kaj nehandikapuloj, ĉie en la mondo ? Nur ĉar ni kredas tion valora kaj justa. Sen Coca-Cola, sen Mc Donald, sen Visa… 


         Ho, jes, mi estas revemulo ! Kaj krome ne tro sportema… Tamen la lindaj sportumantoj, tiuj, kiuj ŝvitas por nura plezuro, ilin mi ja ŝatas…  


* Sporto (laŭ PIV) : Ĉiu el la korpaj ekzercoj aŭ ludoj, celantaj ne sole la amuzon, sed ankaŭ la disvolvon de la lerteco kaj forto fizikaj kaj de la energio, obstino kaj decidemo.