plezurigan viziton !

plezurigan viziton !

13.8.14

Amora poemo de Verlaine al Rimbaud.


Tion mi promesis al vi antaŭ kelkaj semajnoj : jen farite ! Mi fintradukis la tutan poemon verkitan de Paul Verlaine al Arthur Rimbaud.  

Ĉar mi tute ne estas fakisto pri poezia traduko, mi antaŭakceptas kritikojn kaj konsilojn. 
Se vi mem jam esperantigis ĝin, mi konsentas surblogi vian tradukon ĉi tie por komparo. 

Ĉu vi neniam aŭdis pri tiu tumulta amhistorio ? Nu, mi proponas al vi spekti la filmon Total eclipse (Plena eklipso) de 1995 kun Leonardo Di Caprio en la rolo de la juna poeto Rimbaud. 

Grimpu sur min kiel virin’
Kiun mi fikus knabece
Jen vi sidas. Ĉu komforte ?
Dum mia kac’ penetras vin…

Klingoŝove. Nu ja tiel
Eblas kisi vin surbuŝe
Vori langon ardpasie  
Obscene, ĝis sepa ĉiel’

Viajn okulojn mi vidas
Kien mi plonĝas ĝiskore
Kaj de volupto fervore
Kiel venkinto revenas

Mi karesas vian dorson
Viajn flankojn vigle ardajn
Nukon, hartufojn duoblajn
De l’akseloj, kaj hararon   

Sur la femuroj via pug’
Milde premas je rajdado
Dum petolas mia klabo
Cele al ĝuo de la plug’

Ĉar, mia knab’, vi ja ĝuas !
Por partopreni la ludon
Kaj plenumi sian rolon
Via kaco kreskas, ŝvelas…

Baŭmas… Ĉiel’ ! Jen la guto
Antaŭĉura lubrikaĵo
Perlas ĉe pinka buŝaĵo
Mia devo : tuja gluto

Ĉar jam ŝprucis mia fluo
Tial vian febran glanon
Mialipe kiel kanon’
Mi pafigu sen malfruo 

Ho lakto, dia fosforo
Migdalflore parfumita
De kiu, soifigita
Almozpetas mia koro

Sed riĉe kaj senavare
Fluas fonto de l’ juneco
Nutrante de via eco
Mian eston ĝojosate

Eĉ en sia ŝrumpa mezur’
Plezurigas min via kac’
Kiu pendoladas en pac’
Super la kojona velur’

- Ĉurovoj de mia amant’
Ho fieraj fratinetoj
El ŝagrino du pilketoj
Bravaj samkiel batalant’

De kiuj iom pli suben
Ĉiam pendas la maldekstra
Kvazaŭ ruze hipokrita
Kial ? Kiu scias, tamen ! -

Ja diketas via kaco
Milde glata de l’ pubo al
Mufeto kovrante la bal-
anon per randaĵa kresto

Ĉe la ekstremo dikiĝas
Pro subhaŭta reliefo
Duonpoleksa kackapo
Kies lipoj malfermiĝas

Ekde post ĝia sputado
Ĉu do ŝuldosento estas ?
Mian manon vi akceptas
Por aŭdaca premsvingado

Ĝis subita elingiĝo
Tiel ke purpure roza
Ĝoja glano senpacienca
Tiam floras en raviĝo  

La movon akcelas dume
Mia pojno ŝerce brava
Kaj tial Joĉjo la kalva
Tuj erektiĝas levbume

Vi baŭmas ? Tion deziras
Pug’ kaj buŝ’ miaj. Elektu !
Nura melkado eblas. Ĉu ?
Ankaŭ fingroj prisopiras

Ĉar via kaca idolo
Streĉita por rit’ kaj kulto
Al mano, buŝo kaj pugo
Sin oferas en plengloro



Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire