plezurigan viziton !

plezurigan viziton !

22.12.15

« La vera historio » de Lukiano (125 – 180 pK).




            En « La vera historio», Lukiano (aŭ Luciano de Samosato) rakontas sciencfikcie siajn vojaĝojn tra neesploritaj landoj.

            Jen kion diras Vikipedio pri li :
               Lukiano (greke Λουκιανὸς, latina Lucianus) estis konata helena verkisto de satiroj. Alinome Luciano de Samosato (en greka: Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς, latine: Lucianus Samosatensis; n. 125 – m. 180) estis filozofo epikura kaj komediisto kiu verkis en la greka, sed estis asiriano. Luciano naskiĝis en Samosato, kie hodiaŭ estas Turkio, sed tiame ĝi estis romia provinco.

Li estas konata pro sia spirita kaj mokema stilo. Inter liaj plej konataj verkaĵoj, estas: Vera historio (eble la unua verkaĵo scienfikcia en la historio), Aleksandro la profetaĵvendisto, La morto de Peregrino, Vendado de kredoj, Dialogoj inter la dioj, kaj Dialogoj de la mortuloj.
Luciano admiris Epikuron kaj siajn verkaĵojn. Sia kritiko de Aleksandro la fraŭda profeto enhavas la laŭdon jenan al la Ĉefaj Doktrinoj sia filozofo preferita:
Kiajn benojn tiu libro kreas por siaj legantoj kaj kian pacon, trankvilecon, kaj liberon ĝi produkas en ili, liberante ilin de la teruroj kaj aspektoj kaj aŭguroj, de la vantaj esperoj kaj la ekstravagancaj deziregoj, evoluigante en ili inteligenton kaj veron, kaj vere purigante ilian komprenon, ne kun torĉoj kaj aliaj malsaĝecaĵoj, sed kun klara pensado, vereco kaj malkaŝemo.


 
            « Mi ŝatus nun raporti pri eksterordinaraj kaj mirigaj aferoj, kiujn mi observis dum mia restado sur Luno. Unue, la fakto ke ĝiaj loĝantoj ne naskiĝas de virinoj, sed de maskloj. Ili praktikas la edziĝon intermasklan, kaj scias nenion eĉ pri la vorto « virino ». Ĝis dudekkvinjariĝo, ĉiu rolas estiel edzino, kaj poste fariĝas edzo. La gravedo ne okazas en la ventro, sed en la suro : ekde kiam estas koncipita la embrio, la gambo ekdikiĝas. Iom poste, oni malfermas ĝin, kaj oni eltiras mortintan feton. Ĝin oni eksponas al vento, buŝon malfermitan, kaj tiel oni revivigas ĝin. Ŝajnas al mi, ke la Grekoj eltiris de tio la nomon de la suro (gastroknemio), ĉar ĉe la Selenitoj (la loĝantoj de Luno), tiu ĉi anstataŭas la ventron por porti la feton.
Sed aferojn ankoraŭ pli mirigajn mi rakontu. Troveblas ĉe ili homa speco nomita Dendritoj (arbo-homoj), kiuj naskiĝas tiele. Oni fortranĉas la dekstran testikon de viro kaj oni plantas ĝin en grundon. De ĝi kreskas grandega arbo el karno, kiu similas faluson. Ĝi havas branĉojn kaj foliojn, kaj la fruktoj estas glanoj unu ulnon longaj. Kiam ili estas maturaj, ilin oni rikoltas kaj rompas por eltiri homojn. Tiuj ĉi havas postiĉan sekson, kelkaj el eburo, la aliaj (la malriĉuloj) el ligno. Ĝin ili uzas por sekskuniĝi kaj unuiĝi kun siaj kunuloj. »   

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire