plezurigan viziton !

plezurigan viziton !

31.12.16

Grimpu sur min : novjara donaceto.

Parizo 1895 : la trinkantoj de absintaĵo.

Mi reeldonas por vi donace mian tradukon de la fama poemo de Verlaine.
Esperante, ke ĝi inspiros vin la tutan jaron... 

Grimpu sur min kiel virin’

Kiun mi fikus knabece

Jen vi sidas. Ĉu komforte ?

Dum mia kac’ penetras vin…



Klingoŝove. Nu ja tiel

Eblas kisi vin surbuŝe

Vori langon ardpasie

Obscene, ĝis sepa ĉiel’



Viajn okulojn mi vidas

Kien mi plonĝas ĝiskore

Kaj de volupto fervore

Kiel venkinto revenas



Mi karesas vian dorson

Viajn flankojn vigle ardajn

Nukon, hartufojn duoblajn

De l’akseloj, kaj hararon



Sur la femuroj via pug’

Milde premas je rajdado

Dum petolas mia klabo

Cele al ĝuo de la plug’



Ĉar, mia knab’, vi ja ĝuas !

Por partopreni la ludon

Kaj plenumi sian rolon

Via kaco kreskas, ŝvelas…



Baŭmas… Ĉiel’ ! Jen la guto

Antaŭĉura lubrikaĵo

Perlas ĉe pinka buŝaĵo

Mia devo : tuja gluto



Ĉar jam ŝprucis mia fluo

Tial vian febran glanon

Mialipe kiel kanon’

Mi pafigu sen malfruo



Ho lakto, dia fosforo

Migdalflore parfumita

De kiu, soifigita

Almozpetas mia koro



Sed riĉe kaj senavare

Fluas fonto de l’ juneco

Nutrante de via eco

Mian eston ĝojosate



Eĉ en sia ŝrumpa mezur’

Plezurigas min via kac’

Kiu pendoladas en pac’

Super la kojona velur’



- Ĉurovoj de mia amant’

Ho fieraj fratinetoj

El ŝagrino du pilketoj

Bravaj samkiel batalant’



De kiuj iom pli suben

Ĉiam pendas la maldekstra

Kvazaŭ ruze hipokrita

Kial ? Kiu scias, tamen ! -



Ja diketas via kaco

Milde glata de l’ pubo al

Mufeto kovrante la bal-

anon per randaĵa kresto



Ĉe la ekstremo dikiĝas

Pro subhaŭta reliefo

Duonpoleksa kackapo

Kies lipoj malfermiĝas



Ekde post ĝia sputado

Ĉu do ŝuldosento estas ?

Mian manon vi akceptas

Por aŭdaca premsvingado



Ĝis subita elingiĝo

Tiel ke purpure roza

Ĝoja glano senpacienca

Tiam floras en raviĝo



La movon akcelas dume

Mia mano ŝerce brava

Kaj tial Joĉjo la kalva

Tuj erektiĝas levbume



Vi baŭmas ? Tion deziras

Pug’ kaj buŝ’ miaj. Elektu !

Nura melkado eblas. Ĉu ?

Ankaŭ fingroj prisopiras



Ĉar via kaca idolo

Streĉita por rit’ kaj kulto

Al mano, buŝo kaj pugo

Sin oferas en plengloro

1891 - Poemo de Verlaine, laŭdire dediĉe al li amoranto Rimbaud, libere tradukita de Ĵeromo.

4 commentaires:

  1. Hey! If you want to see a man from around the world SHIRTLESS. let's visit my blog in www.shirtlesslover.blogspot.co.id

    Thank You,

    RépondreSupprimer
  2. Mirinde bela kaj ghudona poemo...kaj superbe esperantigita!

    RépondreSupprimer
  3. Dankon ! Eble vi ŝatus partopreni en mia blogo, sendante poemojn ?

    RépondreSupprimer